بنابراين ، شگفتى ندارد كه مذهب تشيع ، تربت امام حسين ( ع ) را با توجه به رواياتى كه راجع به آن ، وارد شده و - هيچ روايتى در خصوص هيچ تربتى ، غير از تربت رسول اكرم ( ص ) و حمزه سيدّالشهداء صادر نگرديده - پاكيزه‌تر از هر تربت ديگرى دانسته ، مقدس بشمارد ؛ در حالى كه بىگمان ، تربت امام حسين ( ع ) از تربت رسول اكرم ( ص ) مىباشد . 2 . بررسى قداست تربت در دين مبين اسلام از جهت دينى الف ) سبب اختلاف نظر شيعه با ديگران در سجده كردن عادت عموم مسلمانان در سجده كردن بر زمين ، به حديث مشهور پيامبر اكرم ( ص ) باز مىگردد كه فرمود : « زمين براى من ، سجده‌گاه و پاك كننده ، قرار داده شده است » « 1 » ، لذا ملاك عمل شيعه و ديگران ، همين حديث شريف است و بس . با اين حال ، دليل اختلاف نظر ميان شيعه و اهل سنّت در اين خصوص ، چيست و چرا اين دو فرقه ، در اين مسئله نيز همچون مسائل فرعى ديگر ، اختلاف‌نظر دارند ؟ در حالى كه ديگران ، سجده كردن بر هر چيزى را جايز دانسته ، صحيح مىشمارند ؛ ولى شيعيان سجده كردن بر غير زمين و رستنىهايى كه قابل خوردن و پوشيدن هستند و همچنين سجده كردن بر معادن را روا نمىشمارند و منشاء اين اختلاف نظر - حسب ظاهر - اختلاف فقهى ، ميان شيعه و اهل سنّت در خصوص تفسير و توضيح الفاظ و كلمات حديث پيشين است كه اختلاف اين دو فرقه را در دو مورد كه منجر به اختلاف عملى ، ميان آن دو شده است آشكار مىسازد . نخستين مورد ، اختلاف نظر در مفهوم زمين و چيستى آن است و مورد دوّم ، اختلاف نظر در محلّ سجده و پاكى آن . ما در ادامه ، به تبيين و تشريح اين دو مورد ، مىپردازيم :

--> ( 1 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 240 . مترجم .